Basic Assumptions

De basic assumptions geven een mooi, integer en duidelijk kader waarbinnen de coachingstrajecten worden opgezet. Deze basic assumptions komen vormen belangrijke aannames die het coachingsproces bevorderen. Deze basic assumptions zijn de volgende:

1. De betekenis van je communicatie is het effect dat je bereikt, onafhankelijk van je intentie.

Als je de verantwoordelijkheid neemt voor je communicatie, dan verhoog je jouw mogelijkheden om je gedrag en reacties aan te passen aan het effect dat jouw communicatie heeft op de ander, en aan de respons die hij/zij geeft.

2. Falen, bestaat niet: er is alleen, feedback.

‘Miskleunen of ‘falen zijn etiketten die destructief kunnen zijn. Als jij je doel niet bereikt hebt, neem het dan op als een signaal dat jou meer informatie geeft om meer effectief te leren zijn in de toekomst. Falen is informatie: een gelegenheid om te leren.

3. Mensen hebben de hulpbronnen: de middelen om hun doelstellingen te bereiken.

De hulpbronnen zijn kwaliteiten, eigenschappen, houdingen, emoties, die ons toelaten om te zijn wie we willen zijn, en om te bereiken wat we willen.
Hulpbronnen die we nu nog niet hebben, kunnen we van anderen overnemen.
Als het ergens in de wereld mogelijk is, dan is het voor jou ook mogelijk. Het is enkel een kwestie van: hoe doe ik het.

4. Aan, de basis van, elk gedrag ligt een positieve intentie.

Er is een verschil tussen het gedrag en de intentie. Het gedrag kan destructief zijn – de intentie die aanleiding geeft tot dat gedrag is positief in de zin dat het wil zorg dragen voor degene die het gedrag vertoont, zelfs op het niveau van overleving. Deze positieve intentie is intra-persoonlijk.

5. Kracht is de kunst om resultaten te bereiken, zoals we ze bedoeld hebben.

Kracht heeft hier niet de betekenis van ‘controle of macht over’ maar heeft te maken met het aantal keuzemogelijkheden die we ontwikkelen.
Kracht is soepelheid, verschillende opties hebben, zelfstandig creatief zijn.

6. Mensen maken, de beste keuze die ze op dat ogenblik hebben.

Mensen kiezen het beste volgens de informatie die op dat ogenblik beschikbaar is, om te overleven, zich veilig te stellen, plezier te hebben, of om pijn te vermijden.

7. De wereldkaart is niet de wereld.

Wat we van de wereld begrijpen en waarnemen, is onze kaart. Daardoor vinden we onze weg, maar de kaart is geen objectieve weergave van de wereld. De kaart is een stuk papier met lijntjes en kleuren, het terrein bestaat uit aarde, water, stenen. De betekenis die we geven aan onze ervaring, is de kaart – de ervaring zelf is het terrein.

8. Er is altijd een andere keuze mogelijk.

Elke ervaring kan beschreven worden op minstens drie verschillende manieren. Als jij je perspectief verandert, dan krijg je meer informatie, en verander je de waarneming, je verhoogt je keuzemogelijkheid. Zelfs als je ze niet ziet, hoort of voelt, weet dat er andere opties zijn.

Met dank aan Paul Liekens.